Sajara Muhammetova is communicatiemedewerker bij Histories. Samen met haar collega’s zet ze zich in om jullie te informeren en te inspireren via nieuwsbrieven, sociale media en de krant. Met een open blik trekt ze het land rond, altijd op zoek naar verhalen die tonen hoe erfgoed leeft bij mensen.
HOE BEN JE BIJ HISTORIES TERECHTGEKOMEN?
Ik heb Oost-Europese talen en cultuur gestudeerd en ben altijd gefascineerd geweest door een mengelmoes van culturen. Dat zie je ook hier in België: verschillende gemeenschappen, elk met hun eigen tradities. Ik ben opgegroeid met een mama die veel vertelde over de cultuur en gebruiken in Kazachstan. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik het belangrijk vind dat mensen weten waarom ze doen wat ze doen.
Sinds ik bij Histories werk, heb ik enorm veel geleerd over ‘ons’ erfgoed. Je denkt dat je het kent, maar eigenlijk zit het vaak in de kleine hoekjes. Mijn horizon is hier echt verbreed.
WAT VIND JE HET LEUKSTE AAN JE JOB?
Erfgoedvrijwilligers ontmoeten daar waar hun erfgoed leeft. Mijn allereerste bezoek aan een erfgoedvrijwilliger was bij Philip, de regisseur van de Krakelingenstoet. Dat was meteen zo inspirerend. Sindsdien heeft elke ontmoeting, van de eerste tot de laatste, me iets bijgebracht.
Onlangs stond ik in een kerk en zag ik een wapenschild. Meteen moest ik denken aan Stefaan Crick, die me daar alles over vertelde tijdens een interview. Dat typeert deze job: je kijkt anders naar de wereld.
JE WERKT MEE AAN EEN BIJZONDER PROJECT. KAN JE DAAR WAT MEER OVER VERTELLEN?
Dat klopt. In 2025 heb ik samen met enkele collega’s hard gewerkt aan een boek dat we dit najaar uitbrengen samen met Lannoo. In dit boek brengen we 70 verhalen van gewone mensen met een buitengewone passie voor lokaal erfgoed en geschiedenis. Wat mij zo raakt, is hoe oprecht die verhalen zijn. De vrijwilligers vertellen niet vanuit een ivoren toren, maar met hun voeten in het erfgoed, midden in hun dagelijkse praktijk.
Het wordt een warm eerbetoon aan de duizenden vrijwilligers die vandaag zorgen dat we morgen nog weten waarom we doen wat we doen. Voor mij persoonlijk was het ook bijzonder om te ontdekken hoeveel plezier ik haal uit schrijven. Ik heb altijd graag gelezen, maar nu weet ik dat ik het ook fijn vind om verhalen te mogen vastleggen en door te geven.
WAAR KIJK JE HET MEEST NAAR UIT IN 2026?
De lancering van het boek. Ik kijk ernaar uit om de vrijwilligers opnieuw te zien. Het voelt echt als een cadeau voor en door erfgoedvrijwilligers. Tegelijk is het ook een mooi instapboek voor mensen die nog weinig van Vlaams erfgoed kennen.
ZIJN ER NOG ZAKEN WAAR JE NAAR UITKIJKT?
Ik kijk uit naar elke nieuwe krant. Je ontdekt telkens waar collega’s en vrijwilligers mee bezig zijn. Wij schrijven wel, maar het zijn hún praktijken en verhalen die centraal staan. Dat iedereen samen aan één ontwerptafel zit vind ik heel waardevol.
WAT DAAGT JE HET MEESTE UIT IN JE JOB?
Onderwerpen waar ik weinig van weet helder en toegankelijk brengen voor erfgoedvrijwilligers. Dat blijft soms zoeken, maar ik leer elke dag bij.
Benieuwd naar het boek? Mis de lancering niet op het Histories Festival op 10 oktober 2026 in de Koninklijke Bibliotheek van België in Brussel!